Column: Haiyan

Op de golven had niemand gerekend. Ria nam haar spastische dochter Gea in haar armen en vluchtte de school uit. Het water stond al tot haar knieën.
De avond ervoor was ze met haar man en andere drie kinderen uit haar huis op het Filipijnse eiland Iloilo gehaald. Er kwam een verwoestende storm aan, zo waren ze gewaarschuwd. Het huisje van riet en hout zou er niet tegen bestand zijn.

Reportage uit de Filipijnen op tv

Op de Filipijnen meldt zich geen fysiotherapeut zodra je een gehandicapt kind hebt gekregen. Er is geen overheid die een rolstoel financiert of een plekje op school regelt. Annemarie reisde met het Liliane Fonds naar de Filipijnen om te kijken hoe kinderen met een handicap toch worden geholpen.

Column: Ongeluk

Job weet niet dat een podium een beperkte oppervlakte heeft. Dat het geen wereld is waar je rondom kunt blijven zeilen, maar een aarde die plat is en waar je wel degelijk vanaf kunt vallen. Er is een modeshow op school. Job zit tussen zijn klasgenoten op het podium en draagt een gek hoedje. Muziek, feest. In de zaal klappen ouders. Ook de vader van Job.

De vergeten slachtoffers van ebola – artikel voor De Persdienst

Mensen met een handicap worden niet meegenomen in de ebola-voorlichting in Afrika. Gevolg: ze zijn niet op de hoogte van de dodelijke ziekte en weten dus al helemaal niet hoe ze die moeten voorkomen. Omdat andere Afrikanen wel weten dat fysiek contact onverstandig is, raken de gehandicapten ook nog eens geïsoleerd en lijden ze honger. Bedelende gehandicapten krijgen geen geld meer toegestopt.

Column: Zootje

Ik hoop dat Jobs redding in deze participatiemaatschappij wordt dat hij niet kan participeren. ‘Geen begeleiding meer voor verstandelijk gehandicapten die thuis wonen’, lees ik voor uit de krant. De vader van Job vragend aankijkend. ‘Geldt dat ook voor ons?’ Hij haalt zijn schouders op en propt een ochtendboterham in zijn mond. Hij leest het sportkatern. Maar beter ook.

Column: Verdrietig

Een enkel keertje heeft hij het fout. Sla ik mijn handen voor mijn gezicht tijdens het lachen: ‘Mama, ben jij verdrietig?’
‘Nee joh, ik ben blij!’ Job heeft een nieuwe fascinatie: emoties raden. Hij is er verrekte goed in. Observeert (Tranen? Tandvlees? Frons?), luistert (Gesnif? Gehinnik? Stemverheffing?) en trekt dan meestal de juiste conclusie.