Column: Brug

Ik kijk nog eens goed naar de tekening van de brug. Een stevig ding is het waar je ook gemakkelijk overheen kan rollen. Ik zie tenminste een kar met houten wielen, getrokken door paarden. Ja, ze konden wat, die Romeinen. Bijna twee millennia geleden legden ze een brug over de Waal die zo op het oog extreem toegankelijk was. Voor iedereen.

Column: Straatverkopers

In onze straat lopen meisjes van Oxfam Novib. Bij alle deuren bellen ze aan. Door het open raam hoor ik ze enthousiast hun verhaal doen over het fantastische werk van de organisatie. Sommige buren kappen de riedel af, anderen gaan erin mee. “Zeker weten dat ze ons huis overslaan”, voorspel ik Jobs begeleidster.

Column: Statussymbool

De gesprekjes op straat verlopen merkwaardig tegenwoordig.
“Zijn jullie al gevaccineerd?”
“Job nog niet, Rob en ik wel.”
“Pfizer?”
“AstraZeneca.”
Steevast krijg ik een meewarige blik. Soms gevolgd door een opschepperig “ik kreeg lekker wel Pfizer”.

Column: Hond

Vanaf het moment dat ik mijn ogen open deed, keek ik continu op de klok. Tergend langzaam verstreken de uren. Het hoeveelste coronaweekend was dit? Allemaal verliepen ze hetzelfde. Lange dagen zonder inhoud. Afspraken leken een construct uit een ander tijdperk. Maar vandaag was er iets om naar uit te kijken. De mevrouw met de hond kwam!

Column: Bescherming

Het beste nieuws van de week: wie gevaccineerd is tegen corona, kan het virus (bijna) niet overdragen op anderen. Lange tijd was dat nog maar de vraag, uit onderzoek blijkt nu dat een prik ook andere mensen beschermt.

Column: Restaurant

Buiten lag sneeuw. Ik trok mijn laarzen aan en stapte in de auto. Twee minuten later meldde noemde ik mijn naam aan de balie van het restaurant. Het meisje liep mee en zette de prachtig opgemaakte borden in mijn kofferbak. Thuis stond de wijn al te luchten.

Column: Prik (2)

We kunnen onderhand een handeltje beginnen in coronavaccins. Zo veel mensen boden Job ‘hun’ prik aan de afgelopen week. Aanleiding was een column over onze gehandicapte zoon die volgens de overheidsregels niet in aanmerking komt voor een vaccinatie. Terwijl we er zo naar hadden uitgekeken.

Column: Prik

In het holst van de nacht fiets ik naar het ziekenhuis. Met een mondkapje op sluip ik langs de portier. Binnen verstop ik mijn winterjas en hul me in een operatiekleed. Zo onopvallend mogelijk wandel ik op blote voeten door de gangen.

Column: Testuitslag

Sinds maart spookt door mijn hoofd hoe eng het zou zijn als Job werd besmet met corona – hij zou er weleens aan kunnen bezwijken. Ik zag hem al in het ziekenhuis liggen aan slangen en snoeren. Daarvoor is weinig fantasie nodig, we weten precies hoe dat is.